Στην Αγιοκατάταξη του Γέροντα παπα Τύχωνα Αγιορείτου και Πνευματικού καθώς και του Γέροντα Χατζη-Γεώργη του Κερασιώτη.

Οι  δύο ακόμη φωτεινές μορφές στο Αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Και οι δύο νέοι Άγιοι συνδέονται πνευματικά και βιωματικά με τον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη, γεγονός που προσδίδει ιδιαίτερη συγκίνηση και βαθύτερο νόημα στην απόφαση αυτή.

 

Άγιος Τύχων ο Αγιορείτης

Ο Γέροντας παπα Τύχων υπήρξε μία ασκητική και χαρισματική μορφή του Αγίου Όρους. Με βαθιά ταπείνωση, αδιάλειπτη προσευχή και αυστηρό αγωνιστικό φρόνημα, έζησε αφιερωμένος ολοκληρωτικά στον Θεό. Διακρίθηκε για την απλότητα, την πραότητα και την πνευματική του διάκριση.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι υπήρξε πνευματικός πατέρας του Αγίου Παϊσίου. Ο ίδιος ο Άγιος Παΐσιος μιλούσε με σεβασμό και συγκίνηση για τον Γέροντά του, αναγνωρίζοντας τη μεγάλη επίδραση που είχε στη διαμόρφωση της πνευματικής του πορείας. Η σχέση τους αποτελεί ζωντανό παράδειγμα υπακοής, αγάπης και αυθεντικής πνευματικής καθοδήγησης.

 

Άγιος Χατζη-Γεώργης  Αγιορείτης ο Κερασιώτης.

Ο Γέρων Χατζη-Γεώργης υπήρξε επίσης εξέχουσα μορφή της αγιορείτικης ασκητικής παράδοσης. Με έντονο το πνεύμα της θυσίας και της αυταπάρνησης, έζησε ζωή αυστηρής νηστείας, προσευχής και πνευματικού αγώνα. Η φήμη της αγιότητάς του είχε διαδοθεί ήδη από την εποχή της επίγειας ζωής του.

Ο Άγιος Παΐσιος συνέγραψε τον βίο του Γέροντος Χατζη-Γεώργη, αποτυπώνοντας με ευλάβεια και ακρίβεια την πνευματική του πορεία και τους ασκητικούς του αγώνες. Με τον ίδιο σεβασμό κατέγραψε και τον βίο του πατρός Τυχών, προσφέροντας στην Εκκλησία πολύτιμη μαρτυρία για τη ζωή και την αγιότητά τους.

 

Ένα πνευματικό νήμα που ενώνει

Η Αγιοκατάταξη των δύο αυτών μορφών αναδεικνύει το πνευματικό νήμα που ενώνει γενιές αγιορειτών πατέρων. Από τον Γέροντα Χατζη-Γεώργη στον παπα Τυχών και από εκεί στον Άγιο Παΐσιο, διαγράφεται μια αδιάσπαστη αλυσίδα πίστεως, ταπεινώσεως και αγάπης προς τον Χριστό.

Η σημερινή απόφαση της Συνόδου της Ιεραρχίας του Πατριαρχείου επισφραγίζει απλά αυτό που ζούσε βιωματικά η συνείδηση του πληρώματος της Εκκλησίας και αποτελεί πηγή χαράς και ευλογίας για ολόκληρη την Ορθόδοξη Εκκλησία, υπενθυμίζοντας ότι η αγιότητα δεν είναι παρελθόν, αλλά ζωντανή πραγματικότητα μέσα στο σώμα της Εκκλησίας.

 

Ω ποία ώρα τότε ( ιδιόμελον Αποκρέω)

Ο   μαΐστωρ της ψαλτικής Φώτης Γιαννακάκης με τους  μαθητές  του Νικόλα Κουντούρη κ Ευάγγελο Μπραγγούδη στην  προετοιμασία τους  για την Κυριακή της Αποκρέω

Η Αγιοκατάταξη του Παπά – Τύχωνα του Αγιορείτη

 

Στην Αγιοκατάταξη του Παπά – Τύχωνα του Αγιορείτη, του πνευματικού του Αγίου Παϊσίου, προέβη σήμερα η  Σύνοδος του  Πατριαρχείου .

O Παπα – Τύχων γεννήθηκε στη Ρωσία, στη Νόβια Μιχαλόσκα το 1884. Οι γονείς του, ο Παύλος και η Ελένη, ήταν ευλαβείς άνθρωποι και επόμενο ήταν και ο γιος τους, ο Τιμόθεος κατά κόσμον, να έχει κληρονομική την ευλάβεια και την αγάπη προς τον Θεό και να θέλει να αφιερωθεί στον Θεό από μικρό παιδί. Έβλεπαν οι γονείς τον μεγάλο θείο ζήλο του παιδιού τους, αλλά δίσταζαν να του δώσουν την ευχή τους να πάει σε Μοναστήρι, επειδή το έβλεπαν με ζωηρή φύση. Ήθελαν να ωρίμασει και στην σκέψη και μετά να αποφασίσει μόνος του ο Τιμόθεος. Του έδωσαν όμως ευλογία να επισκέπτεται τις Μονές το διάστημα των τριών ετών, από δέκα επτά μέχρι είκοσι χρονών. Τότε έκανε τα μεγάλα και ατέλειωτα προσκυνήματα στα Μοναστήρια της Ρωσίας και πέρασε περίπου από διακόσιες Μονές. Στα Μοναστήρια που πήγαινε, παρόλο που ήταν κατάκοπος και εξαντλημένος από την οδοιπορία του, απέφευγε με τρόπο την φιλοξενία, για να ασκείται ο ίδιος και να μην επιβαρύνει τους άλλους.

Μετά λοιπόν από τα Μοναστήρια της πατρίδας του, έκανε προσκύνημα στο Θεοβάδιστον Όρος του Σινά, όπου παρέμεινε δύο μήνες, και από εκεί στους Αγίους Τόπους, όπου και ασκήτεψε ένα χρονικό διάστημα, πέρα από τον Ιορδάνη ποταμό. Ενώ τον βοηθούσε ο Άγιος Τόπος, ησυχία όμως δεν έβρισκε από το ανήσυχο κοσμικό πνεύμα της εποχής μας. Γι’ αυτό αναγκάστηκε να φύγει για το Άγιον Όρος.

Στο Άγιον Όρος, η πρώτη του μετάνοια ήταν το Κελί του Μπουραζέρι, όπου και παρέμεινε πέντε χρόνια. Επειδή σ’ αυτό δεν εύρισκε ησυχία από τους πολλούς προσκυνητές Ρώσους, πήρε ευλογία και πήγε στα Καρούλια και εκεί ασκήτεψε δεκαπέντε χρόνια. Όλο το διάστημα στα Καρούλια περνούσε με σκληρούς αγώνες. Φιλότιμα αγωνιζόταν για να γίνει και εσωτερικά Άγγελος και όχι μόνο εξωτερικά με το Αγγελικό Σχήμα.

Μετά από τα Καρούλια ήρθε στην άκρη της Καψάλας (πάνω από την Καλιάγρα), σ’ ένα Κελί Σταυρονικητιανό, και γηροκόμησε έναν Γέροντα. Αφού πέθανε το Γεροντάκι, και πήρε την ευχή του, έμεινε μόνος του στην Καλύβη. Από τότε όχι μόνο δεν αμέλησε τους πνευματικούς του αγώνες, αλλά τους αύξησε και επόμενο ήταν να δεχθεί πλούσια την Χάρη του Θεού, αφού αγωνιζόταν φιλότιμα και με πολλή ταπείνωση.

Η Θεία Χάρις πια τον φανέρωνε στους ανθρώπους, κι έτρεχαν πολλοί πονεμένοι άνθρωποι, για να τον συμβουλευθούν και να παρηγορηθούν από την πολλή του αγάπη. Άλλοι τον παρακαλούσαν να ιερωθεί, για να βοηθάει πιο θετικά με το Μυστήριο της θείας Εξομολογήσεως, αφού θα έδινε και την άφεση των αμαρτιών. Αυτή την ανάγκη, να βοηθηθούν οι άλλοι, την διεπίστωσε και ο ίδιος και δέχτηκε να χειροτονηθεί.

Για τον εαυτό του ο Γέροντας δεν νοιαζόταν καθόλου ούτε και φοβόταν, γιατί είχε πολύ φόβο Θεού (θεία συστολή) και ευλάβεια. Επειδή αγωνιζόταν και με πολλή ταπείνωση, δεν διέτρεχε ούτε τον πνευματικό κίνδυνο της πτώσεως. Πάντα με το Δόξα σοι ο Θεός θα άρχιζε και με το Δόξα σοι ο Θεός θα τελείωνε ο Γέροντας. Είχε συμφιλιωθεί πια με τον Θεό, γι’ αυτό χρησιμοποιούσε περισσότερο το Δόξα σοι ο Θεός παρά το Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με. Κινείτο, όπως είδαμε, στον θείο χώρο, αφού λάμβανε μέρος και στην ουράνια δοξολογία με τους Αγίους Αγγέλους την ώρα της Θείας Λειτουργίας.

Το 1968 είχε προαισθανθεί πια τον θάνατο του, γιατί συνέχεια ανέφερε για τον θάνατο. Τον είχαν εγκαταλείψει και οι λίγες σωματικές του δυνάμεις. Μετά της Παναγίας τον Δεκαπενταύγουστο, είχε πέσει στο κρεβάτι και έπινε μόνο νερό, γιατί καιγόταν εσωτερικά. Παρόλο που βρισκόταν σ´ αυτή την κατάσταση, πάλι δεν ήθελε να μένει άνθρωπος κοντά του, για να μη τον περισπά στην αδιάλειπτη προσευχή του.

Διδακτική ιστορία

 

Ο ιερέας ανακοινώνει στο ποίμνιό του: «Την επόμενη Κυριακή θα μιλήσω για την αμαρτία του ψέματος. Γι'αυτό θα ήθελα να διαβάσετε το "Κατά Μάρκον, κεφάλαιο 17".»

Την επόμενη Κυριακή, πριν ξεκινήσει τη λειτουργία,ο ιερέας ρωτάει ποιος είχε διαβάσει το Κατά Μάρκον κεφάλαιο 17 και όλα τα χέρια στην εκκλησία σηκώθηκαν...

Ο ιερέας χαμογελάει και λέει: «Το Κατά Μάρκον έχει μόνο 16 κεφάλαια. Τώρα θα αρχίσω να σας λέω για την αμαρτία του ψεύδους...»

Θεσσαλονίκη_Πανηγύρισε το Μετόχι της Ι.Μ.Σίμωνος Πέτρας.

 

Ο εφημέριος π. Αθανάσιος Γκίκας, Κοσμήτωρ Θεολ. Σχ.ΑΠΘ ομιλει για τον Άγιο Χαραλάμπη

Η γενοκτονία συνεχίζεται ακάθεκτη και δεν κουνιέται φύλλο

_Ηράκλειο: Βρέθηκε νεκρός μέσα στο Γυμναστήριο του!

 

Σοκ και βαθιά θλίψη έχει προκαλέσει στο Ηράκλειο η είδηση του αιφνίδιου θανάτου του 58χρονου Γιώργου Γεωργακάκη, ο οποίος βρέθηκε νεκρός το απόγευμα της Τρίτης 10 Φεβρουαρίου στο Γυμναστήριο που διατηρούσε στην πόλη, έναν χώρο αφιερωμένο σε παιδιά με ιδιαίτερες ικανότητες.

Ο άτυχος άνδρας, πατέρας τριών παιδιών και πρώην πρωταθλητής ακοντισμού, είχε αφιερώσει τη ζωή του στον αθλητισμό και κυρίως στη στήριξη και ενδυνάμωση παιδιών με ιδιαίτερες ικανότητες, μέσα από τον χώρο που ο ίδιος δημιούργησε με μεράκι και αφοσίωση.

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι οικείοι του άρχισαν να τον αναζητούν από τις πρωινές ώρες χθες, ενώ όταν μετέβησαν στο γυμναστήριο διαπίστωσαν ότι ο χώρος ήταν κλειδωμένος, εντείνοντας την ανησυχία τους. Τελικά, χθες το απόγευμα, επιβεβαιώθηκε ο χειρότερος τους φόβος, καθώς ο αγαπημένος τους Γιώργος εντοπίστηκε χωρίς τις αισθήσεις του 

(πηγή: Cretalive)

 

 Νταξξ..συνηθισμένο ,ξαφνικά ,ένας αθλητής νεκρός εε; Αλλά έχουμε και την αυτοψία θα δείξει τα ακριβή αίτια ε;

Ράμπι Ράμπι - Το «Καφέ Αμάν» της Πόλης και της Σμύρνης

Η Ελλάδα απελαύνει για δεύτερη φορά τον Γιάννη-Βασίλη Γιαϊλαλί

 Δοσίλογη εξωτερική πολιτική από κυβέρνηση καταγόμενη από δοσίλογους.

---

Ο ακτιβιστής με τις ποντιακές ρίζες που διώχθηκε από την Τουρκία, βρίσκεται ξανά αντιμέτωπος με την απέλαση από το ελληνικό κράτος. Όλο το παρασκήνιο και η ιστορία του

Το ζήτημα της παροχής ασύλου και της προστασίας πολιτικών προσφύγων επανέρχεται στο προσκήνιο, με αφορμή μια εξαιρετικά ιδιαίτερη και πολυδιάστατη περίπτωση. Σύμφωνα με δημοσίευμα του pontosnews, οι ελληνικές αρχές προχωρούν για δεύτερη φορά στην απέλαση του Γιάννη-Βασίλη Γιαϊλαλί, ενός ακτιβιστή με βαθιές ποντιακές, χριστιανικές και ελληνικές ρίζες, ο οποίος έχει διωχθεί επανειλημμένα από το τουρκικό κράτος.

Η είδηση αυτή προκαλεί εύλογα ερωτήματα, καθώς πρόκειται για έναν άνθρωπο που κινδύνευσε και φυλακίστηκε στη γειτονική χώρα ακριβώς επειδή υπερασπίστηκε την ιστορική αλήθεια και την καταγωγή του. Το γεγονός ότι το ελληνικό κράτος, υπό τη διοίκηση της σημερινής κυβέρνησης του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, προκρίνει τη διοικητική λύση της απέλασης, αναδεικνύει την αυστηρότητα και συχνά την ακαμψία του νομικού πλαισίου περί μετανάστευσης και ασύλου.

Από τον Τουρκικό Εθνικισμό στην Ανακάλυψη των Ελληνικών Ριζών

Για να γίνει κατανοητό το βάρος της περίπτωσης Γιαϊλαλί, είναι απαραίτητο να ανατρέξει κανείς στο παρελθόν του, το οποίο μοιάζει με σενάριο κινηματογραφικής ταινίας. Ο Γιάννης-Βασίλης γεννήθηκε το 1974 στην Μπάφρα της Σαμψούντας, με το όνομα Ιμπραήμ. Γαλουχήθηκε μέσα σε ένα αυστηρό, εθνικιστικό τουρκικό περιβάλλον, αγνοώντας πλήρως το πραγματικό οικογενειακό του δέντρο.

Το 1994, σε ηλικία 20 ετών, κατατάχθηκε στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις και μάλιστα εντάχθηκε στις ειδικές δυνάμεις ως ελεύθερος σκοπευτής. Στάλθηκε στα νοτιοανατολικά για να πολεμήσει εναντίον των Κούρδων. Εκεί, τραυματίστηκε σε μάχη και έπεσε αιχμάλωτος του PKK. Κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας του, η οποία διήρκεσε δύο χρόνια και οκτώ μήνες, το τουρκικό κράτος τον διέγραψε από τα μητρώα του, θεωρώντας τον νεκρό.

Σε εκείνη ακριβώς τη χρονική συγκυρία, μέσω εγγράφων που εστάλησαν στην οικογένειά του και μέσω ερευνών δημοσιογράφων, αποκαλύφθηκε το μεγάλο μυστικό: Η οικογένειά του δεν είχε τουρκική καταγωγή. Ο παππούς του ονομαζόταν Κωνσταντίνος και η γιαγιά του Παρασκευή, προερχόμενοι από τον οικισμό Γιαϊλά του χωριού Ασάρ. Ο Ιμπραήμ συνειδητοποίησε ότι είχε ελληνικές, ποντιακές και χριστιανικές ρίζες, ανήκοντας στους εξισλαμισμένους πληθυσμούς που παρέμειναν στην περιοχή μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή.

Η Αλλαγή Ονόματος και ο Ακτιβισμός

Η αποκάλυψη της αλήθειας σε συνδυασμό με τη φρίκη του πολέμου που βίωσε, άλλαξαν ριζικά την κοσμοθεωρία του. Όταν αφέθηκε ελεύθερος, πήρε την ιστορική και άκρως επικίνδυνη —για τα δεδομένα της Τουρκίας— απόφαση να απαρνηθεί τον τουρκικό εθνικισμό. Άλλαξε επίσημα το όνομά του από Ιμπραήμ σε Γιάννης-Βασίλης Γιαϊλαλί και ξεκίνησε έναν ανένδοτο, ειρηνικό αγώνα.

Αφιερώθηκε στην υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στην υποστήριξη των μειονοτήτων στην Τουρκία και, κυρίως, στην ανάδειξη της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Η δράση του αυτή τον μετέτρεψε αμέσως σε στόχο των τουρκικών διωκτικών αρχών, ενώ η ρητορική του ενοχλούσε βαθύτατα το επίσημο κρατικό αφήγημα.

Διώξεις, Φυλακίσεις και η Φυγή στην Ελλάδα

Η ρητορική του και οι δημόσιες τοποθετήσεις του τον οδήγησαν επανειλημμένα ενώπιον των τουρκικών δικαστηρίων. Τον Απρίλιο του 2017 συνελήφθη και κρατήθηκε σε φυλακές υψίστης ασφαλείας. Οι κατηγορίες που αντιμετώπισε αφορούσαν την «προσβολή» του  Προέδρου της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, καθώς και τη δήθεν διασπορά «τρομοκρατικής προπαγάνδας».

Παρέμεινε έγκλειστος στα τουρκικά κάτεργα για 15 μήνες. Αποφυλακίστηκε το 2018, ωστόσο το ασφυκτικό κλίμα και ο διαρκής φόβος για τη ζωή του τον οδήγησαν στη μεγάλη απόφαση. Τον Φεβρουάριο του 2019, διέσχισε τον ποταμό Έβρο με μια μικρή βάρκα και πέρασε στην Ελλάδα, αναζητώντας πολιτικό άσυλο και ελπίζοντας να ξεκινήσει μια νέα ζωή στην πατρίδα των προγόνων του.

Το Παράδοξο της Αντιμετώπισης από την Αθήνα

Η κατάληξη, ωστόσο, αποδείχθηκε δαιδαλώδης. Παρά το γεγονός ότι ο Γιάννης-Βασίλης Γιαϊλαλί προσκόμισε τα απαραίτητα στοιχεία για την καταγωγή του και, πρωτίστως, για τον άμεσο κίνδυνο που διατρέχει στην Τουρκία, οι αρμόδιες ελληνικές επιτροπές ασύλου φαίνεται πως προσεγγίζουν την υπόθεσή του με αυστηρά γραφειοκρατικά κριτήρια.

Η τρέχουσα απόφαση για τη δεύτερη απέλασή του, αναδεικνύει το θεσμικό χάσμα μεταξύ της διακήρυξης περί προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της πρακτικής εφαρμογής του νόμου. Ο ακτιβιστής, ο οποίος αρνήθηκε το παρελθόν του για να αγκαλιάσει την ελληνική του ταυτότητα, βρίσκεται πλέον νομικά μετέωρος, αντιμετωπίζοντας το ενδεχόμενο να επιστραφεί σε μια χώρα όπου η δράση του ποινικοποιείται βαρύτατα.

Γράφει ο  Γιώργος Γεωργιάδης

Στην υπόθεση του υπό απέλαση στην Τουρκία, Γιαλαλί Γιάννη,με απόφαση των Ελληνικών αρχών με την αιτιολογία ότι είναι "εγκληματίας πολέμου" ( εννοούν την συμμετοχή του στον Αγώνα των Κούρδων κατά την Τουρκική αφήγηση) πρέπει να ενημερώσω τα εξής που θέτουν το ζήτημα στην ορθή διάσταση:

Ο Γιαλαλί έχει βαπτιστεί Ορθόδοξος Χριστιανός πριν λίγα χρόνια στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης με το όνομα Ελευθέριος.

Ο ίδιος επέλεξε το επώνυμο Παρχαρίδης.

Με απόλυτη ακρίβεια το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ απάντησε στο ερώτημα της καταγωγής του καθώς δόθηκαν DNA δείγματα Ελλήνων πολιτών ,Ποντίων, από την Δράμα και Κατερίνη που συγκρίθηκαν με το δικό του και επήλθε η οικογενειακή επανένωση.

Ο Γιαλαλί ή Ελευθέριος Παρχαρίδης είναι εξ αίματος συγγενής Ελληνικής οικογένειας της Πάφρας του Πόντου που μετά την Γενοκτονία διασώθηκε στην Μακεδονία.

Γηραιά μέλη της οικογένειας τον αναγνώρισαν όταν τον συνάντησαν μετά την κλινική εξέταση και ως γνωρίζοντες την τουρκική ξεκαθάρισαν πλήρως την οικογενειακή σχέση αίματος σε προσωπική τους συνομιλία στην συνοικία του Σιδηροδρομικού Σταθμού Κατερίνης.

Επίσης ο ίδιος είχε στην κατοχή του Τουρκικά έγγραφα του δημοτολογίου Πάφρας Πόντου πριν αυτά με περίεργο τρόπο καούν σε αδιευκρίνιστη πυρκαγιά που δήλωναν την Ελληνική καταγωγή του .

Όλα αυτά τέθηκαν στην διάθεση των Ελληνικών αρχών.

Έλληνας ξεκάθαρα με τεστ DNA πλησιέστερων συγγενών που είναι Έλληνες πολίτες.

Ορθόδοξος κάτ' επιλογή του ιδίου.

 

 

Απόγονος θυμάτων της Γενοκτονίας που παρέμεινε στον ιστορικό χώρο λόγω εξισλαμισμού με απόλυτο δικαίωμα απόκτησης Ελληνικής ιθαγένειας εφόσον η οικογένεια χωρίστηκε στα δύο.

Αν η μισή οικογένεια που ήρθε στην Ελλάδα δικαιούταν ιθαγένεια,το ίδιο δικαιούται και αυτός ως μέλος της ίδιας οικογένειας.

Εκτός αν η Ελληνική κυβέρνηση θεωρεί ότι δεν υπήρξε Γενοκτονία και ο Γιαλαλί λέει ψέματα ότι είναι Έλληνας.

Και αποφάσισε σε μεγάλη ηλικία να το δηλώσει έχοντας την Τουρκία απέναντι του .

Η Κυβέρνηση πρέπει να λάβει υπόψιν της το πόρισμα του ΑΧΕΠΑ για το DNA.

Οφείλει να δει το έγγραφο της Βάπτισης του .

Να απαντήσει πόσο εύκολο είναι ένας " Τούρκος" να αλλάξει θρησκεία ( αν το γνωρίζει)

Ο Γιαλαλί δεν μπορεί να απελαθεί.

Διότι είναι Έλληνας με DNA .

Τουρκικά έγγραφα το διαπιστώνουν.

Και Ορθόδοξος Χριστιανός.

Από πότε η κυβέρνηση απελαύνει Έλληνες Χριστιανούς Ορθοδόξους απογόνους της Γενοκτονίας που διέπραξαν οι Τούρκοι; 

σχολιο:Είναι να τρελαίνεσαι με τον καθεστώς που διοικεί την έρημη Ελλάδα ,δίνουν απλόχερα παράνομες ελληνοποιήσεις  σε κάθε καρυδιάς καρύδι και αλλόθρησκους που μπαίνουν λαθραία στην Ελλάδα και αρνούνται να δώσουν τα αυτονόητα σε Έλληνες ,μίσος για τους Έλληνες. ..Αυτοί οι γραικύλοι του πολιτικού συστήματος που μας έχουν κατσικωθει πρέπει να φύγουν χτες..

Σήμερα συναντιούνται οι συνεταίροι στη Τουρκία και στο Ελλαδιστάν περιμένουμε να μάθουμε από τουρκικά μέσα τι είδους διαχείριση συμφώνησαν για το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΙΓΑΙΟ ο σουλτάνος με τα γιουσουφάκια του.

 

 

Γράφει ο  Βασίλειος 
Παλάτι ο ένας , δεκάδες ακίνητα ο άλλος ( αν τα ενώσεις κάνουν ένα παλάτι κι αυτά ) , καθεστώς και απολυταρχικός έλεγχος ό ένας , σαπίλα - σήψη - διαφθορά ο άλλος και με αφορμή το σκάνδαλο Επστάιν μία είδηση που είχε δημοσιευτεί στην αρχή της πρωθυπουργίας του αρχιερέα της διαφθοράς αποκτά άλλη σημασία : η πρώτη διάταξη που είχε πάρει με την ανάληψη της πρωθυπουργίας ήταν να πάρει υπό τη δικαιοδοσία του τις μυστικές υπηρεσίες και τα ασυνόδευτα παιδιά . Όσον αφορά το πρώτο , τώρα ξέρουμε τις προθέσεις και το αποτέλεσμα της παρακολούθησης των πάντων μέσω πρέντατορ με την ανύπαρκτη αντιπολίτευση στη χειρότερη και πιο διεφθαρμένη κυβέρνηση όλων των εποχών ( ξεπέρασε ακόμα και τον μέντορα του, τον Σημίτη ) , αλλά όσον αφορά το δεύτερο μετά την είδηση ότι ο σουλτάνος φέρεται να έχει στείλει χιλιάδες παιδιά στον Επστάιν αποφέροντας του μεγάλα οφέλη - κέρδη , γεννάται το ερώτημα με τα ασυνόδευτα παιδιά στο Ελλαδιστάν τι γίνεται άραγε ;
Μετά από 52 χρόνια κατοχής στη Μεγαλόνησο, μετά το casus belli σε περίπτωση που η Ελλάδα ασκήσει τα νόμιμα δικαιώματά της με βάση το διεθνές δίκαιο , μετά την άλωση της Θράκης από τους γκρίζους λύκους, μετά τις τουρκικές νάφτεξ που χωρίζουν το Αιγαίο στη μέση , μετά την εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού που είναι κανονική και οργανωμένη εισβολή και κατοχή , ο αρχιερέας της διαφθοράς να νομιμοποιήσει τις διεκδικήσεις των μεμετιών, όπως έκανε και με τη διακήρυξη των Αθηνών προκειμένου να μπορέσει ο σουλτάνος να εξοπλιστεί.
Μετά τις φωτογραφίες των γκρίζων λύκων που πανηγύριζαν μέσα στη Ξάνθη ( για να καταλάβουμε το μέγεθος της προβοκάτσιας και της δικής μας ξεφτίλας φανταστείτε μέλη της Χρυσής Αυγής να διαδηλώνουν στη Κωνσταντινούπολη κατά της Τουρκίας ) , μετά την εισαγωγή στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα της Τουρκίας περί γαλάζιας πατρίδας και της τουρκικής Θεσσαλονίκης , μετά το γκριζάρισμα του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ τα γιουσουφάκια διάλεξαν την ημέρα που κατερρίφθη το ελικόπτερο στη Κίναρο προκαλώντας το θάνατο τριών ανδρών του Ελληνικού Στρατού μετά τις δηλώσεις του σουλτάνου ότι η Κίναρος είναι Τουρκική για να κάνουν μυστική διπλωματία ...

Ε ναι !

 

Ο π.Βιτάλιος σε μια ήσυχη ματιά στην καθημερινή του ζωή

 

Ο π.Βιτάλιος ,είναι ένας  Ορθοδόξος ιερέας που ζει σε ένα ορεινό χωριό στα Καρπάθια Όρη.

Οι μέρες του ξεκινούν με προσευχή και συνεχίζονται με απλή, έντιμη δουλειά: φροντίδα ζώων, άρμεγμα αγελάδων, τάισμα προβάτων, κατσικιών, κοτόπουλων, κουνελιών και ανταλλαγή στιγμών ηρεμίας με γάτες και σκύλους. Είναι μια ζωή που διαμορφώνεται από πίστη, υπευθυνότητα και ευγενικά χέρια — όπου η σκληρή δουλειά και η καλοσύνη υπάρχουν δίπλα-δίπλα. Καμία βιασύνη. Χωρίς θόρυβο. Μόνο η φύση, τα ζώα και ο ρυθμός της αγροτικής ζωής στα βουνά. Γυρισμένο στα βουνά, όπου η ζωή κινείται πιο αργά και κάθε μικρή στιγμή μετράει.

ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ ΚΟΤΕΣ. ΟΙ ΗΠΑ ΩΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΑΠΟΙΚΙΑ!

 

Γράφει ο Παντελής Σαββίδης

 

 Ο Αμερικανός αντιπρόεδρος J.D. Vance πραγματοποίησε διήμερη επίσκεψη στην Αρμενία. Επισκέφθηκε και το Μουσείο/Μνημείο Γενοκτονίας των Αρμενίων στο Γερεβάν και κατέθεσε στεφάνι σε τελετή μνήμης.

Ο επίσημος λογαριασμός του στο Χ (πρώην Twitter) ανέβασε μια ανάρτηση που περιέγραφε αυτό το γεγονός λέγοντας ότι η επίσκεψη ήταν «για να τιμήσει τα θύματα της αρμενικής γενοκτονίας του 1915».

Η ανάρτηση αυτή διαγράφηκε μέσα σε λίγη ώρα με ανακοίνωση του Λευκού Οίκου ότι ήταν «λάθος» και ότι δεν εκφράζει επίσημα την πολιτική των ΗΠΑ, επειδή ενδέχεται να ενοχλήσει την Τουρκία — έναν από τους πιο σημαντικούς στρατιωτικούς συμμάχους των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ.

Το γεγονός έχει προκαλέσει οργή σε Αρμενικές κοινότητες στις ΗΠΑ και αντιδράσεις από πολιτικούς, που το χαρακτηρίζουν προσπάθεια «καταστροφής ιστορικής μνήμης» και φοβούνται πολιτικές συνέπειες στις εκλογές.

Αυτή η εξέλιξη δείχνει με εξαιρετική σαφήνεια πώς η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, υπό τον Τραμπ και τους επιτελείς του, δεν έχει καμία πρόθεση να σταθεί στο ύψος της ιστορικής αλήθειας όταν αυτό συγκρούεται με γεωπολιτικά συμφέροντα.

Διαγραφή μιας ανάρτησης που αναγνωρίζει τη γενοκτονία των Αρμενίων — έστω και αν ο όρος έχει νομικά και ιστορικά θεμελιωθεί από το ίδιο το Κογκρέσο των ΗΠΑ και έχει αναγνωριστεί επίσημα ακόμη κι από προηγούμενη αμερικανική κυβέρνηση — δείχνει υποτέλεια στις πιέσεις της Τουρκίας και όχι υπεράσπιση της αλήθειας ή της μνήμης των θυμάτων.

Αντί να σταθεί απέναντι στην άρνηση της Τουρκίας για τις σφαγές του 1915 — κάτι που έχουν κάνει δεκάδες χώρες, ιστορικοί και διεθνείς οργανισμοί — η αμερικανική κυβέρνηση του Τραμπ παραχωρεί ξανά τον έλεγχο της δημόσιας αφήγησης για να διατηρήσει τις διπλωματικές σχέσεις.

Αυτή η κίνηση δεν είναι απλώς «λάθος social-media» — είναι πολιτική επιλογή, που υπονομεύει την ιστορική δικαιοσύνη και δείχνει ότι οι ΗΠΑ συνεχίζουν να θέτουν τα στρατηγικά συμφέροντα πάνω από ηθικές υποχρεώσεις, ακόμα κι όταν αυτές αφορούν μαζικά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

📌Μαρία Δεναξά _Mερικές σκέψεις μου για την αποτρόπαια υπόθεση #Επστάιν .

 

Για την υποκρισία της παγκόσμιας ελίτ -το πραγματικό πρόσωπο της παγκοσμιοποίησης- που εμπλέκεται στις φρικαλεότητες, την ατιμωρησία της και τη συνειδητή χειραγώγηση της κοινής γνώμης μέσω της μαζικής δημοσίευσης τριών εκατομμυρίων σελίδων, ώστε να μην υπάρξει καμία ουσιαστική δικαστική συνέχεια· γιατί καμία ελίτ δεν μπορεί να καταδικάσει τον εαυτό της.

Στο video Τροφή για Σκέψη!

 

Η δημοσιογράφος και αρθρογράφος Μαρία Δεναξά σχολιάζει τα αρχεία Επστάιν και φωτίζει τις αποτρόπαιες πράξεις που συγκλονίζουν την κοινή γνώμη: παιδοφιλία, σοδομισμό των θυμάτων, κανιβαλιστικές τελετές, βασανιστήρια και εμπορία ανηλίκων και ενηλίκων. Παρά τις αποκαλύψεις, η Δικαιοσύνη και οι κυβερνήσεις φαίνεται να παραμένουν αδρανείς, αφήνοντας τα θύματα να αντιμετωπίζουν ένα σύστημα που προστατεύει τους ισχυρούς και θάβει τις ευθύνες.

 Η Δεναξά υπογραμμίζει την υποκρισία εκείνων που εμπλέκονται στην υπόθεση αλλά εμφανίζονται δημόσια ως κήρυκες αξιών, ενώ η μαζική δημοσιοποίηση εγγράφων φαίνεται να λειτουργεί περισσότερο ως μηχανισμός σύγχυσης παρά ως μέσο διαφάνειας.

Κρήτη_Οι ξωμπλιαστές πατανίες και το όνειρο του παπά Γιάννη!

Διαθέτει μιά μοναδική συλλογή, καθώς μαζεύει τώρα και 17 χρόνια ξωμπλιαστές πατανίες και το όνειρο του είναι να αποκτήσει η Ενορία κάποιο μόνιμο χώρο που να είναι ανοικτός όλο το χρόνο (σαν μόνιμη Έκθεση) για όλο τον κόσμο.

Πρόκειται για τον εφημέριο της Κοιμήσεως Θεοτόκου, παπά Γιάννη Χαραλαμπάκη, που πιστεύει ότι το παλιό Δημοτικό Σχολείο Κάτω Ζαρού που βρισκεται δίπλα στην εκκλησία είναι το πιο κατάλληλο, αρκεί να βοηθήσει και ο Δήμος Φαιστού...

Ευρυβιάδης Μπαϊραμίδης: Ο νευροχειρούργος του Νοσοκομείου Μυτιλήνης που κάνει θαύματα και η κυβέρνηση Μητσοτάκη που τον έβγαλε σε αναστολή λόγω της άρνησης εμβολιασμού κατά του Covid

 

Η φήμη του Βοστάνειου Νοσοκομείου Μυτιλήνης στον τομέα της νευροχειρουργικής δεν είναι τυχαία. Πίσω από αυτήν βρίσκεται η ακούραστη παρουσία του νευροχειρουργού Ευρυβιάδη Μπαϊραμίδη, ο οποίος, από τα πρώτα του βήματα στο νοσοκομείο ως συμβασιούχος, έχει καταφέρει να συνδέσει το όνομά του με σπουδαίες ιατρικές επιτυχίες και ανθρώπινες ιστορίες ελπίδας.

Ακόμη και στις δύσκολες περιόδους, όταν βρέθηκε σε αργία λόγω της άρνησής του να εμβολιαστεί την εποχή τ πανδημίας, ασθενείς από όλη τη χώρα συνέχιζαν να τον αναζητούν. Ένας εξ αυτών μάλιστα, σύμφωνα με μαρτυρίες, περίμενε να τον χειρουργήσει μόλις επέστρεφε στην ενεργό δράση.

Η συζήτηση γύρω από το έργο του αναζωπυρώθηκε έπειτα από ευχαριστήρια επιστολή οικογένειας προς το νοσοκομείο Μυτιλήνης για μια εξαιρετικά δύσκολη επέμβαση αφαίρεσης όγκου από τον εγκέφαλο, που πραγματοποιήθηκε πριν από οκτώ μήνες. Η επιτυχία της επανέφερε στο προσκήνιο όχι μόνο το έργο του Ευρυβιάδη Μπαϊραμίδη, αλλά και τη συνολική πρόοδο της Χειρουργικής Κλινικής του Βοστάνειου.

Ο ίδιος έχει καταφέρει να κάνει γνωστό το νοσοκομείο ακόμη και πέρα από τα ελληνικά σύνορα. Ασθενής από τη Νότια Αφρική, με την οικονομική δυνατότητα να χειρουργηθεί σε εξειδικευμένα ιατρικά κέντρα της Αγγλίας ή της Γερμανίας, επέλεξε τελικά τη Μυτιλήνη, έχοντας ακούσει για τον Μπαϊραμίδη και την προσέγγισή του. Παρά τις αντιρρήσεις της οικογένειάς της, ήρθε στη Λέσβο και χειρουργήθηκε με επιτυχία. Σήμερα, ζει υγιής και ευγνωμονεί τον άνθρωπο που της χάρισε πίσω τη ζωή της.

Αυτό που ξεχωρίζει τον Ευρυβιάδη Μπαϊραμίδη δεν είναι μόνο η επιστημονική του επάρκεια, αλλά και η πίστη του στη δύναμη του ανθρώπου και της προσευχής. Δεν διστάζει να αναλαμβάνει περιστατικά που άλλοι αποφεύγουν, είτε λόγω της δυσκολίας τους είτε γιατί τα μεγάλα ιδιωτικά κέντρα απαιτούν υπέρογκα ποσά που οι ασθενείς αδυνατούν να καταβάλουν. Εκείνος τους δέχεται, με ευγνωμοσύνη προς τον Θεό, όπως ο ίδιος λέει, και κάνει ό,τι μπορεί για να τους σώσει.

Παρά τις προτάσεις που έχει δεχτεί για εργασία στο εξωτερικό – ακόμη και από την Ιαπωνία – ο ίδιος επιλέγει να μείνει στη Μυτιλήνη. Με τη σύζυγό του, τη Μυτιληνιά Έρη Μουτζούρη, έχει δημιουργήσει οικογένεια και επιθυμεί τα παιδιά τους να μεγαλώσουν στο νησί. Αντί για μια καριέρα με υψηλές αποδοχές και διεθνή προβολή, προτιμά να παραμείνει εδώ, με ένα όραμα: να ενισχυθεί η νευροχειρουργική μονάδα του Βοστάνειου και να εξελιχθεί σε πρότυπο περιφερειακό κέντρο.

Ωστόσο, όπως επισημαίνει, αυτό το όραμα δύσκολα φαίνεται να αγγίζει τα κέντρα αποφάσεων του Υπουργείου Υγείας, για ένα νοσοκομείο «στην άκρη της Ελλάδας». Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμη και το νευροχειρουργικό μικροσκόπιο που χρησιμοποιεί, αποκτήθηκε χάρη στη στήριξη του Περιφερειάρχη Κώστα Μουτζούρη και όχι μέσω κρατικής χρηματοδότησης.

Ο Ευρυβιάδης Μπαϊραμίδης συνεχίζει αθόρυβα να προσφέρει, χωρίς να αναζητά τη δημοσιότητα. Με γνώμονα την πίστη, την επιστήμη και τον άνθρωπο, κρατά ζωντανό το όραμα μιας ιατρικής που δεν μετριέται σε χρήμα ή προβολή, αλλά σε ζωές που συνεχίζονται χάρη στην ανθρώπινη επιμονή και το ιατρικό λειτούργημα στην πιο αγνή του μορφή.

πηγή 

Νεομάρτυς Γεώργιος ὁ ἐκ Σερβίας

 

(11 Φεβρουαρίου)

Ο Άγιος Νεομάρτυς Γεώργιος γεννήθηκε στην πόλη Κράτοβα της Σερβίας από γονείς ευσεβείς. Από πολύ μικρή ηλικία επιδόθηκε στη μελέτη του θείου λόγου και αργότερα έμαθε την τέχνη του χρυσοχόου. Έχασε τον πατέρα του σε νεαρή ηλικία και φοβούμενος μήπως, λόγω της ωραιότητάς του, απαχθεί στην αυλή του σουλτάνου Βαγιατζή Β' (1481 - 1512 μ.Χ.), ήλθε στην Βουλγαρία και παρέμεινε στη Σόφια πλησίον ενός ιερέα που ονομαζόταν Πέτρος. Ο ιερέας εκείνος του παρέσχε κάθε μέσο για να διδαχθεί τα ιερά γράμματα. Κι έτσι ο Άγιος ζούσε βίο θεοφιλή και ασκητικό.

   Οι Τούρκοι προσπάθησαν να τον εξισλαμίσουν και για το λόγο αυτό μεταχειρίστηκαν έναν έμπειρο μουσουλμάνο διδάσκαλο, ο οποίος σαν αφορμή για να τον πλησιάσει προσκόμισε σε αυτόν χρυσό για κατασκευή κοσμήματος. Κατά τις επαφές μαζί του ο Γεώργιος απέδειξε ότι η μόνη αληθινή πίστη είναι η Χριστιανική και ήλεγξε ως ψευδή την μουσουλμανική θρησκεία. Για τον λόγο αυτό οδηγήθηκε στον κριτή. Παρά τις κολακείες, τις υποσχέσεις και τις απειλές ο Μάρτυρας παρέμεινε σταθερός στην πατρώα ευσέβεια. Ο ιερεύς Πέτρος τον επισκέφθηκε στην φυλακή, τον ασπάσθηκε και του είπε: «Χαίρε, Γεώργιε, εσύ σήμερα δόξασες τον Χριστό, όπως κάποτε ο Πρωτομάρτυρας Στέφανος, και ο νέος Στέφανος την εποχή της εικονομαχίας και άλλοι πολλοί Άγιοι, γιατί παρόμοιο έργο και εσύ έκανες». Μετά από αυτά ο Άγιος οδηγήθηκε και πάλι ενώπιον του κριτού, ο οποίος του υποσχέθηκε ότι θα τον υιοθετήσει και θα του χαρίσει αμέτρητα πλούτη και δόξα, εάν αρνηθεί τον Χριστό. Ο Άγιος και πάλι εξεδήλωσε την διάθεσή του να μαρτυρήσει και ομολόγησε τον Χριστό. Τότε ο κριτής παρέδωσε τον Μάρτυρα στο μαινόμενο πλήθος, το οποίο τον έδεσε και τον περιέφερε ανά τις οδούς της πόλεως καί στήν συνέχεια τόν ἔκαψε. Ο Άγιος μαρτύρησε το έτος 1515 μ.Χ. στη Σόφια της Βουλγαρίας.

Παρακλητικός Κανών

 εἰς τὸν Νεομάρτυρα ῞Αγιον Γεώργιον τὸν ἐκ Σερβίας 

Η ΣΥΝΈΧΕΙΑ

Μια ευχάριστη είδηση

 

Στις 10 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2026 — Ο πρωτοπρεσβύτερος  Peter Heers έγινε δεκτός στη Ρουμανική Ορθόδοξη Μητρόπολη της Αμερικής υπό τον Μητροπολίτη Νικολαο του Σικάγο.

Με επιστολή της 31ης Ιανουαρίου 2026, ο Νικολαος αποδέχτηκε την αίτηση του π. Πέτρου να ενταχθεί στη δικαιοδοσία του , επισημοποιώντας τη μεταφορά και την αποστολή του εντός της Μητρόπολης.

Ο αγαπητός μας π.Πέτρος ειχε ταλαιπωρηθεί για το ορθόδοξο ήθος του την πολυμάθεια του και την ελευθερία να εκφράζει την Ορθόδοξη εμπειρία από το δυστοπικό κατεστημένο της Ελληνόφωνης Αρχιεπισκοπής Αμερικής και τη δεσποτεία των Πατριαρχικών λύκων...

  Περισσότερα εδω